An’ın Sırrı/Murat Çetinkaya

ANIN SIRRI

Ey cennetin yağmurlarından doğan,
Toprağın derinliklerinde filizlenen,
Hem cemal hem celal sahibi can…

Bir damlayla okyanusa dönen,
Kendinden kendine akan,
Her nefeste yeniden var olan…

Uyanmak bilinmeyene bir uyanıştır;
An’ı anlamak, karmaşanın içinde bir berraklıktır.
Her süzülüş, var oluşun ayrı bir delilidir.

Yürekten yüreğe akan bir nağmedir bu;
Ruhların hatırası, kalbi fetheden bir sefer…
Hem kendinde, hem sevgilinin sızısında saklı.

An’ı dolu dolu yaşamak,
Zamanın ruhundan süzülen bir hikmettir.
Her damla, bir hayatın özeti olur.

Her nefeste, sonsuzlukta eriyen bir an;
Ve her an, zamansız bir varlığın sırrı…
Şimdi, içinde birleşen tüm anların tadını çıkar.

Hem var hem yok olanı hissetmek;
Bir serap gibi, bir düş gibi…
Ama bir o kadar da hakiki.

Dinle…
Bu sessizliğin içinden yükselen fısıltıyı,
Kendinden kendine akan bu evreni…
Hem hiç, hem her şey olanı.

Bir ışık demeti gibi parlayan varlık;
Hem kendinde, hem etrafındaki her şeyde…
Bir an aydınlık, bir an karanlık.

Hem anne, hem çocuk;
Hem okyanus, hem damla…
Evrenin derinliklerinde yankılanan bir çağrı

Murat ÇETİNKAYA