Özümden Özüme /Gülay Okuyucu

ÖZÜMDEN ÖZÜME

Çok kitap okudum. Lakin en iyi okuma özünle gördüğündür. Özüyle gören, gözüyle görene aldırmaz. En derinini bilir.

Öz ona fısıldar kimin ne olduğunu. Gönlünün ısınmadığından kaçar. Gönlüne hoş gelene kucak açar. Lakin hizmetinde noksan olmaz.

Kimine muhabbet, kimine kahrını akıtır.

Özüyle gören, her gözün özü olduğunu bilir. Kimini sever, kimini yerer. Bugün yanında yarın arkanda olur bilemezsin.

-Gözünden düşsen de özünden düşemezsin. Çünkü öz, görmeyi gözden öğrenmez. Öz, hakikati kendinden bilir.

Göz aldanabilir, söz değişebilir, insan bugün başka yarın başka olabilir. Ama öz, değişenin ardındaki değişmeyeni görür.

Bu yüzden özüyle gören ne övgüyle büyür ne yergiyle küçülür.

Bilir ki insanın sözü de, yüzü de değişir. Ama öz değişmez.

Ve gün gelir…

Herkes kendi gözünün gördüğüne göre konuşur. Özüyle gören ise kimsenin sözünü tartmaz. Çünkü bilir:

Her göz gördüğünü söyler.

Öz ise olanı bilir.

Lakin özünü bilen yüz olana takılıp kalmaz…

Gülay Okuyucu