Arayış Tuzakları/Cemal Kadir Eker

Arayış Tuzakları

Tek bir şeye dikkat edin.

Sizi eksik olduğunuza ikna etmeye çalışanlara…
Size sürekli bir arayış önerenlere…
Bir çağrı pazarlayanlara…
Bir yol tarif edenlere…
Ulaşmanız gereken “kutlu bir hedef” gösterenlere…

Şunu sorun: Eksik olan kim?

Eğer ulûhiyet diye işaret edilen hakikat dışında ikinci bir varlık yoksa, eksiklik kime ait?

“Allah aranacak” deniyor.
Ne aranacak?

Şah damarından daha yakın olana uzakmış gibi davranmak, bilincin en ince oyunudur.

Yakınlık mesafe ile ilgili değildir. Yakınlık öz oluşla ilgilidir.

Aramak, ayrı olduğunu kabul etmektir.
Ayrı olduğunu kabul ettiğin anda yolu uzatırsın.

“Ona yollar bilinçler adedince” denir.

Her bilinç kendi kapasitesi kadar bir yol üretir. Her yol yolcunun algısına göredir. Fakat hakikatte gidilen bir mesafe yoktur. Sadece fark ediş vardır.

Yol dediğin, kozanın incelme sürecidir. Varılacak yer ise zaten içinde bulunduğun hakikattir.

Kutsallık atfedilen imgeler, yüceltilmiş kimlikler, dokunulmaz sandıkların bir bir çözülür.

Bu çözülme felaket değildir. Şenliktir. Çünkü hakikat, yanılsamaların çöküşüyle görünür hâle gelir.

Balon patladığında ses çıkar. Ama geride yalnızca hava kalır.

Dün “evliya” dediğin yarın “eşkıya” çıkabilir. Dün “melek” dediğin yarın “şeytan” görünebilir. Bu şaşırtmasın.

Çünkü dün kendi zihnindeki projeksiyonu seyrediyordun. Bugün başka bir projeksiyon açığa çıktı.

Yıkılma sebebi onların değişmesi değil, senin mutlaklaştırmandır.

Kimseyi mutlaklaştırma ki yıkılmayasın.

Hakikat put kabul etmez. Kişi put yapar. Zihin kutsallaştırır. Sonra yine zihin yıkar.

Teklik bilincinde ne yüceltme vardır ne yerme.

Olan olur. Görünen görünür. Maskeler düşer ve sen sadece seyredersin.

Seyir derinleştikçe anlarsın.

Eksik değildin. Uzakta değildin. Yolda da değildin.

Zaten O idin.

Cemal Kadir Eker