Unuttuğumuz Şey Neydi?/Gülay Okuyucu

Unuttuğumuz Şey Neydi?

İnsan hayatı boyunca birçok şey öğrenir. Okur, dinler, araştırır, yeni bilgiler edinir. Ama bazen tüm bu öğrenme çabasının içinde çok temel bir şeyi gözden kaçırır.

Unuttuğumuz şey çoğu zaman bilgi değildir. Unuttuğumuz şey kendimizdir. Modern hayat bize sürekli daha fazlasını öğretir:

Daha başarılı olmayı, daha güçlü olmayı, daha üretken olmayı, daha iyi görünmeyi…

Ama çok az şey bize durup bakmayı ve gerçekten kendimizi görmeyi öğretir.

Zihin sürekli konuşur. Bir düşünce biter, diğeri başlar. Bir hedef tamamlanır, yenisi ortaya çıkar.

Hayat çoğu zaman bu hareketin içinde akıp gider. Fakat insanın içinde çok daha sessiz bir yer vardır. Zihnin gürültüsünün altında duran, hep orada olan bir alan.

Çoğu zaman fark etmediğimiz şey tam da budur. İnsan aslında kendini kaybetmez. Sadece zihnin gürültüsü içinde kendini duyamaz hale gelir.

Bu yüzden bazen yapılması gereken şey yeni bir şey öğrenmek değildir. Bir şeyi başarmak da değildir. Bazen yapılması gereken tek şey biraz durmaktır.

Durmak…

Bakmak…

Ve olanı fark etmek. Belki de unuttuğumuz şey çok basittir: Hayatı sürekli düzeltmeye çalışmak yerine, onu önce gerçekten görmeyi hatırlamak.

Çünkü insan kendini gördüğü anda, hayatla kurduğu ilişki zaten değişmeye başlar.

Ve çoğu zaman aradığımız şey yeni bir yerde değildir.

Sadece biraz sessizliğin içinde, zaten orada duruyordur.

Gülay Okuyucu